Het is een jaar geleden dat de vader van Pelle stierf. Zijn moeder gaf hem om die reden een schoendoos vol briefjes. De briefjes had zijn vader speciaal voor hem geschreven. Op elk briefje staat een boodschap of een opdracht. Soms zit er iets extra in. De bedoeling is dat Pelle alle opdrachten uitvoert in de volgorde van de nummers. Maar hij mag slechts één briefje per week openen. Wat volgt is een hartroerend verhaal over een jongen die stilaan, na een donkere periode in zijn leven – het verlies van zijn vader – weer licht ziet in zijn toekomst.

Marlies Slegers weet zeer goed te beschrijven hoe Pelle emotioneel omgaat met de situatie waarin hij zich bevindt. Ook het personage van zijn moeder wordt voldoende uitgediept zonder de klemtoon te verleggen. De vlotte schrijfstijl zorgt ervoor dat je meteen mee bent en dat je niet meer loslaat. Spannende en emotioneel geladen momenten worden prachtig ontzenuwd met een vleugje humor.

Zelf zoekt Pelle afleiding in het opzeggen van feiten zodat hij bepaalde gedachten en emoties kan wegduwen. De evolutie die Pelle doormaakt doorheen het verhaal is prachtig beschreven. Ondanks het feit dat het leven van zijn vader is gestopt, zorgt net hij dat het leven van Pelle (en zijn moeder) weer verder gaat. Pelle’s vader zorgt ervoor dat met zijn briefjes de mentale ramen en deuren opengezet kunnen worden. Dat frisse lucht weer binnenstroomt waardoor Pelle en zijn moeder de zuurstof krijgen die ze nodig hebben om de draad van het leven weer op te pikken.

De prachtige omslagillustratie en de prenten aan de binnenzijde van de kaft zijn gewoonweg ontroerend mooi en zitten vol symboliek.

Een parel van een boek dat je meermaals tot tranen toe zal ontroeren.