Raaf heeft grote pech. Ze is enkele dagen geschorst op school wegens recalcitrant gedrag. Op de koop toe zit haar vader ergens in het buitenland met een kapotte sleepwagen en er is een groot lek in hun appartement. Samen met haar moeder verhuist ze tijdelijk naar  een camping die Het kleine heelal heet.

Dit vlot geschreven verhaal voor tienjarigen zet een meisje in beeld dat het moeilijk heeft met de omstandigheden waarin ze is terechtgekomen. Een beetje aan haar lot overgelaten zwerft ze over de nagenoeg lege camping. Mam werkt in de zorg en is overdag weg. Als ze op een dag een jongen leert kennen van haar leeftijd die ook een beetje verloren lijkt  te lopen, zijn vader baat de camping uit maar er is bijna niemand en zijn mama is nog niet lang geleden gestorven. Aanvankelijk vindt Raaf Nicolas een saaie jongen en ze daagt hem uit door snoepjes te stelen in het kleine winkeltje dat hij uitbaat, en door zijn boomhut ongevraagd te betreden. Maar Nicolas is een schrandere jongen en stuurt ongemerkt toenaderingspogingen via zijn verhalen over sterren. Het werkt want Raaf wordt minder brutaal en leert respect te krijgen voor hem. Stilaan groeit hun vriendschap. Vooral omdat Nicolas haar weet te boeien door over het heelal te vertellen en zij daardoor afgeleid wordt van haar eigen problemen. Ook ziet Raaf in dat ze zich op school niet altijd goed gedragen heeft en ziet in dat je vriendschap moet verdienen. Ook had ze op een dag haar beste vriendin Miracle de laan uitgestuurd toen ze haar op de camping kwam bezoeken.

Dit verhaal dat in de ik-persoon geschreven is maakt een beetje een trage start. Het duurt lang voor je weet wat en eindelijk aan de hand is met de vader van Raaf. Ook de gesprekken tussen moeder en dochter zijn nogal vaag en weinigzeggend. In de tweede helft van het boek krijgt het verhaal meer vaart en en geraken de vragen die Raaf had een beetje ingevuld, maar zijn soms nogal zwaar om onder ogen te zien  (het bezoek van Raaf aan de gevangenis bijvoorbeeld). Toch is het een vlot geschreven verhaal dat boeit. Alleen is het een beetje jammer dat het soms 'te Nederlands' geschreven is, en daarom niet altijd toegankelijk voor de Vlaamse lezertjes.